2010

SPRAWDZIAN Z POLSKIEGO – 2010
„Zmagania z gżegżółką”

Laureaci:
Cudzoziemski Mistrz Języka Polskiego: Enguerran Massis (Francja)

Wicemistrzowie:
I Cudzoziemski Wicemistrz Języka Polskiego: Anait Velyan (Rosja)
II Cudzoziemski Wicemistrz Języka Polskiego: Mariana Pytlovana (Ukraina)
III Cudzoziemski Wicemistrz Języka Polskiego: Nastassia Baranava (Białoruś)

Orzeł Polskiej Ortografii:
Katarzyna Konczewska (Białoruś)

Orzełek Polskiej Ortografii:
Jan Jeništa (Czechy)

W związku z tym, że po raz pierwszy w tym roku wielu Polaków zdecydowało się podjąć zmagania z ortografią i napisać dyktando, jury wyróżniło ich przedstawiciela – „Piątką z plusem”
Jan Tutaj

Piątka z plusem:
rzodkiewki – Ina Kamianets (Białoruś)
kalafiory – Wiktoria Udod (Ukraina)
banany – Mariya Udud (Ukraina)
pomidory – Ekaterina Nikitina (Rosja)
pomarańcze – Ksenia Dmitriewa (Rosja)
cytryny – Andrii-Teodor Rozhankivskyi (Ukraina)
gruszki – Alexandr Pantyushkov (Rosja)
truskawki – Liubov Ivannikova (Rosja), Claire Boucher (Francja)
śliwki – Olena Chemodanova (Ukraina)
ogórki – Irena Szestopałowa (Rosja)
porzeczki – Iryna Stasuła (Ukraina)
rydze – Anna-Maria Woźniak (Ukraina)

oraz osoby z innych letnich szkół języka polskiego i z zagranicznych polonistyk:
Centrum Języka Polskiego i Kultury Polskiej dla Cudzoziemców „Polonicum” Uniwersytetu Warszawskiego Joanna Meesters (Holandia)
Białoruski Uniwersytet Państwowy w Mińsku Lena Wiażewicz

Tekst dyktanda z XIII międzynarodowego konkursu „Sprawdzian z polskiego”

Pamięć wielkiej wiktorii

     Ścichły już, rozbrzmiewające do niedawna, dostojne dźwięki Bogurodzicy (a. „Bogurodzicy”), średniowiecznego hymnu prowadzącego rycerstwo do boju. Słychać z oddali jakieś tępe odgłosy, rżenie i tętent szarżujących z impetem bojowych wierzchowców. Rozgorzała bitwa: zamęt, rwetes, szczęk mieczy i kruszących się kopii, zgrzyt, skrzypienie, łoskot uderzających o siebie zbroi i huk wystrzałów. Wokół srożą się woje, jeżą dzidy, kłębią ścierający się w zaciętej walce lżej opancerzeni strzelcy, piechurzy i ciężkozbrojni rycerze.
     Bez wątpienia bitwa grunwaldzka (15 lipca 1410 r.) to dzień najświetniejszego triumfu (a. tryumfu) oręża polskiego. W kilkugodzinnej bitwie wojska polsko-litewskie złamały potęgę Krzyżaków, odnosząc miażdżące zwycięstwo nad elitą wojsk krzyżackich.
     A więc naprawdę można ogarnąć cały ten chaos, nawet usłyszeć bitewny hałas!
     Była miłośniczką historii. Nie mogła w roku sześćsetnej rocznicy bitwy nie zobaczyć tego płótna. Tak, Matejkowska „Bitwa pod Grunwaldem”, jak to już nieraz czytała, to rzeczywiste arcydzieło. Nie dziw, że artyście wręczono niegdyś berło królewskie na znak „panowania w sztuce”. Takiego hołdu nie doczekał się żaden malarz.

Dr hab. Aldona Skudrzyk

Accessibility